Karanlık çöktü aniden kırmızı, ziviri..
Şehir yorgun mu yorgun, ren nehri paydos hazırlığında...
Dom kilisesi gökyüzünü topluyor ..
hızlı trenler yorgun mu yorgun
kaygan raylarda tam vaktinde, tam saatinde...
binenler, inenler, nereye, heryere...
ama nedense, bugün yine
Allah kahretsin! Yine iptal!
Mutluluğa kalkan o kalkış saatsiz..
Yolcular alışık
anons, anons, anons;
bugünde Mutluluk ekspresi yine başka raylarda , bize çıkmayan yollarda..
A oda ne?
Karşı peronda bir tanıdık; Kazım amca, İzmirli, 83 yaşında,
ok muhterem, çok tanıdık, çok kibar
Çok babacan
Bakışıyoruz ,
Selamlaşıyoruz ,
Gülümsüyoruz
Bana uzaktan der gibi elleri havada ertesi gün, ertesi cumartesi, ertesi pazar, ertesi pazartesi , ertesi herhangi bir zaman, vesaire..
Birgün mutlaka , ölmek yok,
Binmeden..
Mutluluk ekpres'i
Ya halen yollarda, yada birazdan gelecek..
Kazım amca:
belkide Hüseyin korkarım elli yıldır biz buralara gelmeden kaçırdık..
der gibi bakar bana
Ben onun için üzgün, o halen deli gibi hepimiz için heyecanlı..
Köln de akşam oldu, etraf karanlık
Dom kilisesi gökyüzünü yatağına yatırmış,
Önümde elinde poşetli iki yaşlı
yorgun argın
Mutlu mu, mutsuz mu hiç belli değil
evlerinin yolunda..
Köln Hauptbahnhof'unda...
Yorumlar
Kalan Karakter: